consent

consent

zorg

zorg

gemeenten

gemeenten

bedrijven

bedrijven

onderwijs

onderwijs

gezin

gezin

individueel

individueel

Iets met concentratie en zo

Gastblog van Anneke van Teijlingen

Wij hadden vanavond familie overleg. Al enige dagen stond er een rijtje onderwerpen op de agenda, dus het was goed dat we een overleg hadden gepland. Ongeveer halverwege het eerste onderwerp, zakte de concentratieboog van spruit van 8 tot onder een werkbaar punt. Waardoor het overleg met betrekking tot de feestdagen werd doorspekt met opmerkingen over zijn verjaardag (in februari), zijn account van een game dat hij graag speelt, waar de oplader van de tablet is en nog vele andere, niet relevante onderwerpen voor de rest van het overleg.

Bijzonder overlegUiteindelijk gaf hij wel zijn input en konden we komen tot consent met betrekking tot hoe we Sinterklaas zouden gaan vieren. Blijmoedig toog de gespreksleider, onze spruit van 10, naar het volgende onderwerp, de Kerstvakantie en haar verjaardag. En spruit van 8 begon gekke bekken te trekken met spruitje van 3.

Spruit van 13 hield zich wijselijk buiten de discussie, hij zag mijn irritatie oplopen. Spruit van 10 probeerde heldhaftig het gesprek te blijven sturen. En ik, ik werd boos. Ik voelde me teleurgesteld. Ik zat daar toch GOEDE MOEDER te wezen. Ik voelde me persoonlijk afgewezen, want spruit van 8 had toch heel dankbaar moeten zijn omdat wij 'Heel Bijzondere Overleggen' hadden.

Spruit van 8 zei ongeveer 5 keer 'sorry', spruit van 10 aaide over mijn arm en spruit van 13 zei snel dat hij consent was met het laatste onderwerp. Alle drie keken ze naar me in de hoop dat ik niet meer boos en teleurgesteld zou zijn. Ik heb namelijk 'hele lieve kinderen, die heel graag willen dat mama blij is'. En ik voelde me schuldig. Ik had onnodig veel druk gelegd en was bang dat ze de overleggen vervelend zouden gaan vinden.
Toen ik na het overleg nog eens nadacht, besefte ik dat ik daar helemaal niet bang voor hoef te zijn. Voor hen hoort het overleg er namelijk gewoon bij. Zoals ze huiswerk maken, hun jas aan de kapstok hangen en naar muziekles of sport gaan. Het overleg is een onderdeel van ons gezinsleven geworden. Waar we allemaal consent mee zijn en wat helemaal niet onder druk staat. Voor onze kinderen is het overleg helemaal niet 'Heel Bijzonder'. Het is een normale manier van omgaan met elkaar.

Zo normaal, dat je je er niet extra meer voor hoeft te concentreren.
Zo normaal, dat ik het niet eens kan verpesten, want het is gewoon wat we doen.

Misschien moet ik het ook maar eens normaal gaan vinden, dat maakt het voor de anderen in mijn gezin een stuk minder ingewikkeld. En die concentratie? Die gaat gewoon weer op de agenda…..
Welke frustraties kom jij tegen als je met je familie overleg bezig bent? Wil je ze met ons delen via het commentaarveld? Dank je wel!

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties

Laat je reactie achter

  1. Posting comment as a guest.
0 Characters
Bijlages (0 / 3)
Share Your Location
Maak effectief besluiten nog leuker! Ontvang de:

1. Gespreksetiquette
2. Van Motie tot Besluit

En ga meteen aan de slag!

Gerelateerde artikelen

ontwerp & techniek WEBJONGENS © 2019 - in opdracht van Infini.nu

Deel dit artikel

Heb je iets gehad aan dit artikel? Deel het dan in je eigen netwerk!